سیمای فرهمندی محمدی
1- صداقت
زير بناي مديريت صداقت است. آن حضرت در رفتار شخصي و اجتماعي خود با همه صادق بودند. پيامبر از وحي ابزاري براي برتري خود به ديگران نمي‌ساخت. به روايت قران مجيد : « نمي‌گويم كه گنجهاي خدا نزد منست نه غيب مي‌دانم و نه مي‌گويم كه فرشته هستم.» (سوره انعام آيه 50) « جز اين نيست كه من بشري مثل شما هستم» (سوره كهف آيه 110)
2- سعه صدر
ظرفيت روحي و وجودي پيامبر خدا وسيع بود. صبر و تحمل او در برابر مسائل و مشكلات بحرانهاي عظيمي را مديريت نمود. حضرت علي (ع) سعه صدر را ابزار رياست معرفي نمودند. هر مديري كه فاقد اين ابزار باشد با مشكلات جدي در حيطه مسئوليت خود مواجه خواهد شد.
3- تواضع
برخي مديريت و كسب مقام را در كنار تكبر و غرور مي‌بينند و به اين تصور مي‌رسند كه اگر در برابر مردم و زيردستان تواضع داشته باشند با شئونات (پرستيژ) مديريتي مغاير است. در برخي از موارد مشاهده شده كه اينگونه افراد سلام زيردستان را عليك نمي‌گيرند.
سيره پيامبر خدا بر تواضع در برابر خلق استوار بود. در جمعي كه مي‌نشست شناسايي او با سايرين دشوار، مهرباني و دوستي او آشكار بود. در سلام به ديگران تقدم داشت. داستان او با آن مشرك كه بر سرش خاكروبه مي‌ريخت و موقع بيماري آن مشرك به عيادتش شتافت معروف است. نقل مي‌كنند عده‌اي از كودكان مدينه در پشت ديواري مخفي شدند تا در سلام بر پيامبر پيشي گيرند پيامبر متوجه شد و قبل از آنان فرمود اي كساني كه در پشت ديواريد سلام خدا بر شما باد.
4- توكل
حضرت محمد (ص) به خداوند توكل داشت اما اين توكل او را از مراقبت، حركت و تلاش باز نمي‌داشت.
5- مشورت
هرگز خودرايي و تك‌روي نمي‌كرد. با اصحاب مشورت مي‌نمود و آنان را در تصميم‌سازي شريك مي‌نمود اما وقتي تصميم مي‌گرفت قاطعانه در پي اجراي آن بود. در تصميم‌ساز‌ي‌ها مشورت‌گرا و در تصميم‌گيريها قاطع و تزلزل‌ناپذير بود.
6- اخلاق نيكو
خداوند خطاب به پيامبر مي‌فرمايد : اگر غليظ‌القلب بودي همانا مردم از پيرامونت پراكنده مي‌شدند. (سوره عمران ـ آيه 159)
او نذير و بشير بود (هود آيه 2) و بر هدايت مومنين از خودشان حريص‌تر بود. پيامبر داراي خلق عظيمي بود. با اخلاق نيكو مي‌توان منابع انساني را به نحو مطلوب رهبري نمود.
7- شايسته‌سالاري
پيامبر خدا انسانها را چون معادني پرارزش مي‌ديد كه قابليت رشد و اعتلا دارند و در دوران رهبري خود انسانهاي تحت رهبري خود را دچار تحول نمود و شايستگي‌هاي آنان را اثبات نمود. در مديريت نبوي بحث قحط الرجالي منتفي است، چون قرار نيست عده‌اي از آسمان براي اداره جوامع بشري بيايند.
تنها مديراني از مهارتهاي انساني مطلوب برخوردارند كه مهمترين نتيجه عملكردشان « پرورش مديران » باشد نه قحطي‌الرجالي. اينگونه مديريت بر مبناي هدف و نتيجه را در دستور كار خود دارند. حضرت علي(ع) نمونه بارزي از نظام شايسته‌سالاري پيامبر خدا حضرت محمد (ص) مي‌باشد.
ارایه مقالات در ارتباط با بازار مالی و موضوعات مرتبط با بانکداری و مسایل سیاسی، اجتماعی و فرهنگی